فاطمه ابوالحسنیرحمانی – به گزارش پایگاه خبری طبسنیوز، اجرای مونولوگ سما روحانیفر در شب شصتویکم اجتماعات، در جمع مردم طبس، تنها گوشهای از غم عمیق و رنج جانکاه میناب را بازتاب داد.
نمایشی با دیالوگهای کوتاه اما اثرگذار که کوشید بخشی از آنچه بر قلب شکسته مادرانِ کودک از دستداده و مجروحان جنگ گذشته است را به تصویر بکشد.
فارغ از زیبایی و قدرت بازی این هنرمند نوجوان و مستقل از آنکه این اثر تا چه اندازه حرفهای یا از منظر فنی کامل بود، نفسِ اجرای چنین نمایشی توسط هنرمندی ۱۷ ساله، نشان میدهد جنگ تا چه حد ذهن و جان نسل نوجوان این سرزمین را درگیر کرده است؛ نسلی که دغدغههایش ناخواسته از ظواهر و مشغولیتهای روزمره فاصله گرفته و به تأملی عمیقتر درباره واقعیتهای تلخ جهان رسیده است.
در تار و پود این نمایش، افزون بر محور اصلی آن یعنی مظلومیت کودکان میناب و شهادت جانسوز ۱۶۸ گل پرپر شده، فریادی نهفته بود؛ فریادی علیه خشونت و بیعدالتیای که زندگی را بر مردمان بسیاری در جهان تلخ و دشوار ساخته است.
از زاویهای دیگر و با نگاهی آسیبشناسانه، این مونولوگ که نوشته و پرداخته ذهن خود این نوجوان طبسی بود، نشان داد که صحنه هنر ظرفیت آن را دارد که در بزنگاههای اجتماعی، به بستری برای همدلی و بیان دغدغههای جمعی تبدیل شود.
تجربه این اجرا میتواند الهامبخش دیگر هنرمندان نیز باشد تا در کنار مردم و همراه با احساس مشترک جامعه، روایتهای هنری خود را از این رنجها خلق و عرضه کنند.
هنر همواره یکی از کاراترین و اثرگذارترین رسانهها بوده و هست؛ رسانهای که میتواند فراتر از هیاهو، با زبانی ماندگار و انسانی، دردها را بیان کند و پلی میان دلها بسازد.
از همین رو، هنرمند با هر نگاه و سلیقهای میتواند و شاید میبایست سهم خود را در بازتاب دغدغههای جامعه، از مسیر هنر ادا کند.